از بیست ‌و هشتمین روز از پاییز نود و نه چه خبر؟

«صدای آهسته‌ای در درون همه‌مان منتظر باور شدن است.»

همیشه حق تقدم با این جمله است. نویسنده جمله را پیدا نکردم. شاید ضرب‌المثلی چیزی باشد. سه بار از چیزی نوشتم و پاک کردم تا این جمله از آن ته تهای ذهنم یادم آمد. خیلی رسا و فهمیدنی است. گوش شنوا می‌خواهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *