ای دل مرو سوی خطر…

ای دل مرو سوی خطر، گر می‌روی لرزان مباش
از رهزنان غافل مشو از دشمنان ترسان مباش
چون با کسی همره شدی از نیمه ره برنگرد
چون از پی مردان روی دیگر ز نامردان مباش
دشمن اگر جانب دهد با او دم یاری مزن
در دوستی گر جان دهی از دوست روی‌گردان مباش
همدست ما گر شوی پای کسی دیگر نگیر
با دوست چون پیمان کنی با غیر هم‌پیمان مباش
فانی، به کیش عاشقان به فکر خودبودن خطاست
یا از سروجان درگذر یا عاشق جانان مباش.
«رازق فانی»

پی‌نوشت یک: به خط خوش نوشتن، ستایش مفاهیم است. «احمد شاملو»
پی‌نوشت دو: به قدر وسع بکوشم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *