ممنونم که درخواست کمک کردی

یک:

فیلم Lorelei را به تازگی دیده‌ام. معرفی‌اش را بعداً می‌نویسم و توصیه به دیدنش می‌کنم. اما فعلا یک دیالوگ‌اش را داشته باشید:

.thanks for coming-

.thanks for asking+

بابت آمدنش از او تشکر می‌کند و دیگری در جوابش نمی‌گوید که خواهش می‌کنم و خوشحال شدم و این‌ها، بلکه او هم بابت درخواستی که از او شده تشکر می‌کند؛ ممنونم که درخواست کمک کردی.

دو:

پسرک پرسید: «شجاعانه‌ترین حرفی که تا حالا زده‌ای چی بوده؟»

اسب گفت: «کمک.»

از کتاب پسرک، موش کور، روباه و اسب.

درخواست کردن، درخواست کمک کردن و کمک خواستن ظاهراً شبیه یک‌جور ضعف به نظر می‌رسند، اما آن بخش از فیلم و این بخش از کتاب، چیز دیگری می‌گویند و کمک خواستن را ارج می‌نهند. احتمالاً وقتی به جایی می‌رسیم که نیاز به کمک داریم، در موضع پایین‌تری قرار داشته باشیم. ولی راهکار این است که این موضع پایین‌تر را نپذیریم و برای بهتر کردن وضعیت‌مان، این شجاعت را داشته باشیم که درخواست کمک کنیم.

البته که درخواست کمک کردن هم ماجراهای خودش را دارد؛ از کی، چگونه و … ولی خوب است که چنین شجاعتی را در خود پرورش دهیم و حتی شده یک نفر را داشته باشیم که بتوانیم از او درخواست کنیم. این حتی می‌تواند جزو اهداف‌مان باشد که چنین افرادی را در حلقه دوستان‌مان داشته باشیم، و مهم‌تر از آن، خودمان برای چند نفر، همان فرد کمک‌کننده باشیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *