من اینگونه زبان انگلیسی را یاد گرفتم

علی سماوات در کامنتی پرسیده بود:

آیا امکانش هست صرفا با دیدن فیلم های خارجی به زبان انگلیسی مسلط شد ؟
روشش به چه صورت هست ؟ باید فیلم ها رو اول با زیرنویس فارسی دید بعد انگلیسی ؟
من تقریبا فیلم های زیر نویس زیاد میبینم اما اصلا زبانم خوب نیست :))
لطفا چند منبع و روش مشاهده رو بگید
سپاس

من هم گفتم که جوابش را در یک پست مفصل می‌نویسم. البته جواب قطعی نمی‌توانم بدهم و این پاسخم بر پایه تجربه‌ شخصی‌ام و شنیده‌هایم از افراد معتبر است.

راستش خودم فیلم و سریال‌های خارجی اصلا ندیدم. متاسفانه کنجکاو فیلم و سریال و بازیگران نیستم و از لذت فیلم دیدن محروم‌ام. ولی قصد دارم که کم‌کم فیلم‌بین شوم. اما اگر کسی بگوید که فقط با فیلم دیدن زبان انگلیسی را یاد گرفته، در نظر من، او «خیلی خیلی خیلی خفن» است. فیلم دیدن می‌تواند یک منبع کمکی باشد، نه اصلی. بخش عمده‌ی یادگیری زبان تمرین است که با فیلم دیدن این اتفاق نمی‌افتد. هر چند فیلم ببینی، بلاخره خودت هم باید چیزی بگویی، جمله‌ای بسازی و چیزی بنویسی، حداقل مجموعه‌ٔ کوچکی از لغات و عبارت‌ها را بلد باشی و چندتا گرامر پایه‌ای و کاربردشان را در ذهنت داشته باشی و بر آنها خوب مسلط شوی و گسترش‌شان دهی.

یک نکتهٔ دیگر که به نظرم برای یادگیری زبان خیلی مهم است این است که سعی کنی در دو، سه سال پایهٔ زبان خوبی(تسلط کامل منظورم نیست) برای خودت بسازی. یعنی بتوانی سخنرانی‌ها را تقریبا متوجه بشوی، حرف‌های معمولی‌ات را با جملات صحیح گرامری برسانی، یک خبر، داستان کوتاه یا مقاله غیرتخصصی انگلیسی را تقریبا متوجه بشوی و مهارت نوشتن‌ات هم در همین حدودها باشد. اینگونه زود نتیجه یادگیری‌ات را می‌بینی و انرژی می‌گیری. اگر دورهٔ یادگیری خیلی کِش بیاید، انگیزه‌ به خطر می‌افتد و یادگیری یکنواخت می‌شود.

من در ابتدا، فقط کلاس زبان می‌رفتم که مکالمه‌محور بود و معلمان خیلی باانگیزه و جدی‌ای داشتیم. سه معلم داشتیم که به اتفاق هم به تازگی آن آموزشگاه(که الآن خودم هم در آن تدریس می‌کنم) را باز کرده بودند و انگیزه و انرژی بالایی برای آموزش داشتند و این را به ما هم منتقل می‌کردند. فضا جوری بود که انگیختگی‌ بالایی داشتیم. به ما می‌گفتند شما آبروی آموزشگاه هستید و ما هم آبروداری می‌کردیم. اینگونه دلگرمی اولیه‌ی خوبی شکل گرفت. بعدش فقط تمرین و تمرین و تمرین بود که نتیجه‌اش سرکلاس زبان و در جلسات دیسکاشن‌ مشخص می‌شد.

من کنجکاو مقالات و سخنرانی‌ها بودم و بیشتر تمرکزم هم روی آنها بود. توی مقالات و سخنرانی‌ها اگر به عبارات زیبایی بر می‌خوردم توی دفترم می‌نوشتم و سرکلاس استفاده می‌کردم یا از آن موضوعات برای صحبت کردن ایده می‌گرفتم. این دو کار تاثیر روانی و انگیزه زیادی برایم به همراه داشت. چون جلسات دیسکاشن‌مان را حسابی داغ می‌کرد و یک حس برتری و توجه از دیگران را دریافت می‌کردم. یک توجه واقعی و عمیق که بابت توانایی‌ام بود و برایش تمرین کرده بودم.

بعد از این مرحله، زبان برایم یکنواخت شد. کمی که گذشت شروع کردم به آماده شدن برای معلمی و یادگیری ترجمه. اینگونه زبان دوباره در من جریان یافت. خودِ این دو، هم نیازمند یادگیری بیشتر هستند و هم خودشان یادگیری‌‌ را عمیق‌تر و تثبیت‌تر می‌کنند.

همینجا، قبلا هم مطالبی دربارهٔ تجربه‌ام از یادگیری‌ زبان نوشته‌ام که خواندن‌شان در کنار هم می‌تواند دیدِ خوبی درباره مسیر یادگیری زبان من بدهد. شاید شما هم با آن ارتباط برقرار کنید. فکر می‌کنم تمام حرف‌های مهم‌ام را گفتم. این هم نوشته‌های دیگرم دربارهٔ یادگیری زبان:

معرفی یک پادکست خوب برای یادگیری زبان انگلیسی
یک تمرین کاربردی برای تقویت مهارت رایتینگ و اسپیکینگ
اپلیکیشن‌های سرنوشت‌ساز

2 thoughts on “من اینگونه زبان انگلیسی را یاد گرفتم

  1. با سلام
    سپاس از اینکه جوابم رو به این کاملی دادید
    این دروس راهنمایی و دبیرستان که به ما یاد دادن فکر میکنم اصلا کاربردی نبود
    و به نظرم باید بیشتر روی مکالمه زبان تمرکز داشت
    فکر کنم توی فیلم های سینمایی شما با لهجه های صحبت کردن بیشتر میشه آشنا شد
    ممنون میشم بیشتر در این زمینه یادگیری زبان بنویسید
    همچنان شما را دنبال میکنم
    سلامت و موفق باشید

    1. خواهش می‌کنم امیدوارم مفید باشه
      کتاب راهنمایی و دبیرستان، به نظر من یه مجموعه کاملی از گرامر، جملات و کلمات موردنیاز هستند. همه چی رو در خودشون دارن. البته اگر خوب درس داده شده باشه. به ما که کلی تلفظ‌ها رو اشتباه درس داده بودن. اومدیم آموزشگاه با اعتمادبه نفس بالا اونا رو می‌گفتیم بقیه بچه‌ها می‌خندیدند. درس‌ها تمرینی و کاربردی هم نبود. الان امیدوارم اوضاع بهتر باشه.

      خوشحال میشم اگر اینهایی که گفتم رو تمرین کردید، بازخوردش رو بهم بگید. قطعا زمان و انرژی می‌بره اما با انگیزه و تمرین شدنی هست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *