یک راه برای اینکه ارتباط عمیق‌تری برقرار کنید

سر کلاس زبان(آنلاین) یکی از بچه‌ها با تاخیر آمد و بچه دیگری برایش نوشت «سلام چطوری داش ابوالفضل؟» البته زود پیامش را پاک کرد و به انگلیسی برایش نوشت، اما برایم نکته جالبی بود که یک سلام و احوال‌پرسی به زبان مادری‌مان چقدر می‌تواند برایمان عمیق‌ باشد؛ آنقدر که در یک موقعیتی به صورت ناخودآگاه بر ما وارد می‌شود. آیا سلام و احوال‌پرسی به زبان دیگر می‌تواند همان حس و صمیمیت را در ما ایجاد کند؟

حتی لهجه‌ محلی‌مان یا دیدن یک فرد آشنا در جایی دور و غریب آدم را دلگرم می‌کند. حسی از شناختن، آشنا و مشترک بودن به آدم می‌دهد. برای من که اینطور است. چند سال پیش که به عراق رفته بودیم، همین که وارد مرز عراق شدیم تمام وجودم را ترس گرفت و هر لحظه منتظر بودم تیری بیاید و بهم بخورد. یک عالمه نفر و کلی پلیس آنجا بود که چیزی از ترسم کم نمی‌کردند، ولی تا چشمم به یکی از دوستان قدیمی‌ام افتاد دلم قوت گرفت.

من خیلی طرفدار آشنا شدن با آدم‌های جدید هستم، ولی این با حرف اولم در تضاد نیست. در اولی یک دلگرمی و اطمینانی بر پایه چیزی مشترک داری، و در دومی کنجکاو فهمیدن چیزهای جدید هستی. هر کدام‌شان خوبی خاص خودشان را دارند.

به فروشندگان می‌گویند اگر با مشتری‌تان لهجه مشترک دارید، با همان لهجه با او حرف بزنید. نمی‌دانم دقیقا چه حسی شکل می‌گیرد ولی بنظرم ارتباط را هموار می‌کند. به گمانم مثل همان دوستی است که من در آن ترس و لرزم یافتم‌اش یا یک سلام چطوری داش ابوالفضل.

ارتباطات‌مان را هموار و عمیق‌تر کنیم، نقاط اشتراک‌مان را کشف کنیم و قدر بدانیم. نگذاریم خاک بخورند.

One thought on “یک راه برای اینکه ارتباط عمیق‌تری برقرار کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *