ما اولین شاعران جهان خویشیم

جبران خلیل جبران می‌گوید:«اولین شاعر جهانحتما بسیار رنج برده استآنگاه که تیر و کمانش را کنار گذاشتو کوشید برای یارانشآنچه را که هنگام غروب خورشید احساس کردهتوصیف کندو کاملا محتمل است که این یارانآنچه را که گفته استبه سخره گرفته باشند.»***و من فکر می‌کنم ما نیز اولین شاعران جهان خویشیم.…

که دهان تو در این نکته خوش‌استدلالیست

یکبار دوستی می‌خواست شکل طرح و نقشی را برایم توضیح دهد. شروع کرد به آدرس دادن و از توصیف حاشیه پایین آن شروع کرد که گل‌هایش پهن است و رنگش فلان است و رنگ پشت زمینه‌اش بهمان با برگ‌هایی شبیه به برگ موز. با تاکیدش بر برگ موز توقع داشت…